Het is vandaag 60 jaar geleden dat in Parijs door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties de Universele Verklaring van de Rechten van de mens zijn aangenomen . Het interessante is dat, lees het uitstekende artikel van Barbara Oomen in de Volkskrant van 6 december, het jaar 1948 in een periode ligt tussen het einde van de 2e wereldoorlog en het begin van de koude oorlog. Een korte “Window of Opportunity” schrijft Barbara. Ik associeerde deze Window of Opportunity met de nieuwsfeiten van vandaag. Een oververhitte economie die in enkele maanden ineenstort; dat is een ontwikkeling zonder weerga. Het ineenstorten gaat gepaard met normale gevoelens van onzekerheid; kan ik mijn verplichtingen nog nakomen? houd ik mijn baan? krijg ik salarisverhogingen? hoe leggen we in de eindejaargesprekken aan onze medewerkers uit waar we staan. Gaat de vraagstelling bij u en mij ook dieper? Als verantwoordelijke in het zakelijke leven staan we voor de vraag of ons businessmodel nog klopt. Wat gaan de autofabrikanten bijvoorbeeld doen. We zien dat overheden en investeren en voorwaarden op het gebied van duurzaamheid stellen. Zo kan het mes aan twee kanten snijden.
