12 jaar geleden ben ik als consultant begonnen bij Boer & Croon. Daarvoor heb ik 17 jaar diverse lijnfuncties gehad. Altijd met veel plezier, maar het projectmatige begon me steeds meer te trekken. Tijdens mijn sollicitatie legde een van de B&C partners me het verschil uit. Hij vergeleek de lijnfunctie met een marathonloper en de advies- consultancy functie met die van een interval loper. Dat beeld herkende ik voor mezelf; ik was tijdens voetbal trainen ook beter in korte sprints dan in een Cooper -test. Ik moest hier vorige week aan denken toen we met Microsoft in gesprek waren over het nieuwe werken en over het (aan) sturen van medewerkers.
De drukke werkweek, fileleed en privé – werkbalans zijn vaak vaste onderwerpen voordat een vergadering echt begint. Maar de fundamentele discussie ging over hoe je mensen kan aansturen (managen) c.q. ondersteunen (leiden) als verantwoordelijke terwijl ze niet meer altijd aanwezig zijn op het werk. Mijn beeld is dat de fraaie metafoor van mijn collega van 12 jaar geleden niet meer klopt. Als ik met klanten spreek en over hun gangen loop zie ik vaak lege kamers (of moderner, een werkplek met PC en een lege stoel) en volle vergaderkamers waar 6 – 10 man in een projectvergadering zitten. Vaak op een andere etage dan de medewerkers hun eigen werkplek hebben. Verschillende competenties werken samen in teams. Dan is het interessant om te kijken wat we met span of control bedoelen als we met fysieke en virtuele multidisciplinaire teams werken. We vragen dan niet alleen sturingsprincipes als sturen versus delegeren en loslaten of input versus output KPI’s , maar doen dan ook een zwaar beroep op de “echtheid” van de kernwaarden van de organisatie en op de “echtheid“ van de kernwaarden van de medewerker. Authenticiteit blijft voor mij ook zakelijk een succesfactor.
