In mijn dagelijkse praktijk constateer ik met klanten dat de onzekerheid over de marktontwikkeling bij bijna elk bedrijf ook in de aansturing sluipt. Vele bedrijven hebben hun budgetten voor 2009 nog niet toegekend aan business units of werkmaatschappijen. Bij een aantal is het alle hens aan dek, bij een groot aantal constateren we dat de enorme groei van de laatste vijf jaar tot stilstand is gekomen en ook dat er weer nieuwe kansen ontstaan. Ik sprak deze week een Rotterdamse organisatie waar geconstateerd werd dat het aantal medewerkers de laatste jaren met 20 % was gegroeid. Rekening houden met normaal verloop betekent dit dat wekelijks op afdelingen en in projectteams nieuwe medewerkers werden verwelkomd en dat de werkdruk op de “ervaren” medewerkers (soms ook nog maar 1 a 2 jaar in dienst) groot werd en soms ook als last werd ervaren.
De maandelijkse managementupdate verhaalde van groei, kansen en succes, maar zij ervoeren ook de schaduwzijde van het succes. Nu dus tijd om de normale processen en procedures te borgen was de eerste conclusie. Maar even daarop doorfilosoferend waren we het snel eens. Borgen alleen is niet voldoende. De maandelijkse managementupdate krijgt een ander karakter. De groei die tot stilstand gekomen is, is onvoldoende om een succesvol team in beweging te houden. Wat bindt mensen, wat bindt ze samen, waarom is hun bedrijf het mooiste bedrijf? Geldt het blootgelegde falen in management en leiderschap en eigenbelang ook in ons bedrijf en sturen we louter en alleen financieel of heeft de missie en ambitie meer diepgang. Welk antwoord geven wij in de dialoog met klanten en medewerkers? Hoe inspireren en sturen we de aanwezige talenten? Een momentum om het mes aan minimaal twee kanten te laten snijden
