Archief voor categorie Het Nieuwe Werken

We moeten af van ‘Het Nieuwe Werken’

‘Nieuw’ is het al lang niet meer en de term leidt af van een belangrijker vraagstuk: hoe houd je als organisatie deze door sociale en technologische innovaties steeds sneller veranderende wereld bij? Veel organisaties hebben stappen gezet in de richting van Het Nieuwe Werken, maar dat alleen is niet voldoende. Slechts een handvol organisaties heeft wezenlijke vooruitgang geboekt in de essentiële stap om up to speed te blijven: het vergroten van innovatiekracht en flexibiliteit.

Dit komt niet zozeer door ‘het oude werken’, maar door ‘het oude denken’. Terwijl het industriële tijdperk al enige tijd achter ons ligt, zijn we nog steeds vastgeroest in de denkwijze: efficiency en de optimalisatie van bestaande processen is de belangrijkste focus binnen organisaties. Dat gaat zo ver dat Het Nieuwe Werken in veel organisaties niets anders is dan een nieuwe efficiency- en productiviteitsmaatregel: nieuwe technologie wordt gebruikt om het productieproces nog efficiënter in te richten en tijd- en plaatsonafhankelijk werken om werknemers nog productiever  te laten zijn.

Een adaptieve, lerende organisatie

Oké, natuurlijk is efficiency belangrijk, en productiviteit natuurlijk ook. Maar wat heb je eraan als je processen superefficiënt zijn ingericht, en je hebt geen klanten meer? Waar het echt om gaat is dat je als organisatie, in een razendsnel veranderende wereld, je klanten kunt blijven bedienen met producten die toegevoegde waarde hebben.

Dat vergt een andere organisatie die geschikt is voor de 21ste eeuw (zie ook Leading Change van John Kotter). Een adaptieve, lerende organisatie die gericht is op een hoge mate van creativiteit en innovatie in plaats van het maximaliseren van de productiviteit en efficiency, die haar verkoop- en servicekanalen afstemt op de klant in plaats van het product, die medewerkers inspireert om klanten steeds beter te bedienen in plaats van te sturen op vastomlijnde taken.

Deze fundamentele verandering van organisaties gaat veel verder dan wat vaak wordt verstaan onder Het Nieuwe Werken. Sterker nog: Het Nieuwe Werken is niet meer dan een logisch gevolg van een dergelijke transitie.

Tijd voor de evolutie!

Wat heeft een organisatie nodig om die stappen te zetten naar een adaptieve organisatie? Allereerst leiderschap en durf. Begin met vragen: worden klanten beter van onze dienstverlening of zijn ze elders beter af? Hoe is dat over een paar jaar? Laat de aansturing nog wel ruimte voor creativiteit en eigen verantwoordelijkheid? Mag je fouten maken? Is de mate van hiërarchie en structuur nog wel functioneel? Waar zijn je KPI’s op gebaseerd en zijn ze nog wel van deze tijd?

Maar voor alles is van belang: begin nu het nog (relatief) goed gaat, want over een paar jaar ben je te laat. Deze verandering ga je niet met de zoveelste reorganisatie ‘doorvoeren’. Geduld en doorzettingsvermogen zijn dus onontbeerlijk. Hiervoor is evolutie nodig, geen revolutie. Een nieuwe kijk op werken die vorm krijgt terwijl je de noodzakelijke stappen aan het zetten bent.

, , , , , , , , , , ,

Nog geen reacties

HNW gaat over kleinschaligheid

Quote van een deelnemer aan een van mijn workshops enige tijd geleden: ‘Ik zit in een prachtig team van twintig frisse mensen, waarbij ik echt mezelf kan zijn en de anderen kunnen dat volgens mij ook. Ik vind het geweldig om deel uit te mogen maken van zo’n inspirerende en productieve omgeving.’

Toen ik dat hoorde, ging ik eens bij mezelf te rade: waarom ben ik op mijn werk eigenlijk vaak zo veel anders dan in privésituaties? Thuis verkeer ik in kleiner verband dan op het werk (al moet ik zeggen dat mijn vier kinderen ook een heel team vormen…), voel ik me dichter bij mezelf en doe ik de dingen die ik belangrijk vind. Maar waarom floreer ik met name in kleinschalige, nieuwe teams?

Alles wat aandacht krijgt, groeit. In een kleinschalige omgeving is er nog de ruimte om medewerkers individueel aandacht te geven, kennen de medewerkers elkaar nog net iets beter, willen teamleden nog echt van elkaar leren, ontstaat er respect voor elkaar en voor de kwaliteiten en eigenaardigheden van de ander. Bovendien willen alle leden hun schouders eronder zetten, hebben ze op voorhand veel krediet en verantwoordelijkheid om samen de klus te klaren, waarbij bovendien duidelijk is wat die klus dan is. Het Nieuwe Werken gaat hierover.

Persoonlijke aandacht en collectieve richting

Het Nieuwe Werken gaat immers over medewerkers in hun kracht zetten, zodat zij vol inspiratie en passie kunnen bijdragen aan het bereiken van de organisatiedoelen. Het is de uitdaging van organisaties om sociale kleinschaligheid te organiseren waarin mensen zichzelf mogen en kunnen zijn en zichzelf kunnen ontwikkelen in een grootschalige omgeving waarin in hoge mate efficiënt wordt gewerkt.

Het is de uitdaging van elke manager om te balanceren tussen persoonlijke aandacht en collectieve richting en ambitie. Uiteraard kan de fysieke inrichting een duit in het zakje doen, door verschillende werkomgevingen en verschillende sferen te creëren. En ICT kan ons eveneens een handje helpen, door het ons gemakkelijk te maken elkaar op te zoeken, te spreken en te zien. Het gaat natuurlijk om aandacht: om de aandacht van een manager voor zijn mensen, de aandacht van de medewerker voor zijn collega.

Het Nieuwe Werken: minder structuur, minder tijdsdruk

Kijk als manager of medewerker maar eens in je agenda: wat doe je zoal in zo’n werkweek? Besteed je tijd aan de zaken waar je echt tijd aan wilt besteden of heb je het druk en doe je de dingen die moeten gebeuren? En hoe vaak heb je de rust en de tijd om er echt te zijn voor de ander? Deze week sprak ik een andere manager die door Het Nieuwe Werken meer tijd had gekregen om te kijken, te observeren, even rustig een moment voor zichzelf te hebben. Hij heeft minder geplande vergaderingen en bila’s. Met minder structuur en minder tijdsdruk besteedt hij meer aandacht – en nu ook opréchte aandacht – aan de mensen in zijn team.

Dialoog in plaats van discussie, waardoor zijn mensen het gevoel hebben gehoord te worden en betrokken te zijn bij de uitvoering en de besluitvorming van de afdeling. Tijd en aandacht, zoals we kennen wanneer we in kleinschalige sociale groepen, zoals thuis, of nieuwe kleine teams opereren, dat is ook Het Nieuwe Werken.

Het Nieuwe Werken, het zou dus moeten kunnen. Sterker: het kan dus echt!

Nog geen reacties

authentiek flexwerken loont!

We weten dat Het Nieuwe Werken onder andere staat voor flexibele werkplekken en werkprocessen. Zelf spreek ik overigens liever over een Nieuwe Kijk op Werken, omdat de Nieuwe Werken-hype overgaat, maar het feitelijk gaat over een nieuwe visie op de organisatieontwikkeling.
Ontwikkelingen gaan tegenwoordig exponentieel sneller dan een decennium geleden. Goed voorbeeld daarvan gaf de CEO van Manpower onlangs in het FD, waar hij stelde dat de functieprofielen vroeger acht jaar lang actueel waren, tegenover nu nog maar twee jaar. En in een internationaal researchrapport staat te lezen dat het dataverkeer over de koperdraden en door de lucht elke vier maanden verdubbelt – terwijl de Wet van Moore ons nog steeds leert dat de technologische capaciteiten slechts elke 1,5 jaar verdubbelen. Daar waar we vroeger een technologie push kenden, zien we nu een content push. Extrapoleren van huidige oplossingen werkt niet meer. Alleen met echt nieuwe business modellen en paradigma’s voorkomen we dat we virtueel vastlopen. En dus ook letterlijk.
Het Nieuwe Werken: passie én euro’s
Flexwerken staat hoog op de agenda. Het scheelt files en dus reis- en productietijd. Het geeft een gevoel van vrijheid. Daar staat tegenover dat het creëren van een winnend team complexer wordt. Het Nieuwe Werken kent dan ook vele facetten waarover goed moet worden nagedacht. Benut in alle gevallen het ontwikkelpotentieel van je medewerkers. Speel in op hun wensen en behoefte. Immers: de drijfveren van mensen om bij jouw bedrijf te werken verschillen per persoon. De crux zit hem in de vraag of je erin slaagt om mensen en daarmee je organisatie in hun kracht te zetten.
Werk en privé lopen in elkaar over. Wat betekent dit? Want op de vraag of hun houding en gedrag in werksituaties verschilt van privé, denk ik dat de meerderheid van de mensen daar positief op zal antwoorden. Waarom is dat eigenlijk zo? En betekent dat dat je op kantoor helemaal jezelf bent, of juist helemaal niet? En hoe is dat als ik thuis werk?
Met de antwoorden op deze vragen komen we dicht bij authenticiteit, dicht bij passie. Organisaties die erin slagen medewerkers in hun kracht te zetten zijn in the end de winners in de markt. Passie en euro’s gaan dus perfect samen!

, , , , , , ,

Nog geen reacties

Een Nieuwe Kijk op Werken

Wordt u ook al moe van de hype rondom Het Nieuwe Werken? ; 3 x nieuw is oud zeg ik wel eens. We weten inmiddels allemaal dat HNW meer is dan flex werken in een activiteiten gebaseerde werkomgeving. Output sturing en Leiderschap worden steeds meer relevant. Dat maak ik in vele gesprekken bij klanten wekelijks mee. De aanleiding is nogal eens een verhuizing of sluiting van een locatie. Binnen 20 minuten spreken we over sturing, cultuur, gedrag en leiderschap. Termen die al generaties meegaan, maar o zo weerbarstig zijn om het dagelijks toe te passen.

Bij Boer & Croon vertel ik vaak aan (nieuwe) medewerkers dat het onmogelijk is om klanten goed te adviseren als je je zelf niet goed kent. Het begint bij je zelf, bij jouw authenticiteit en zelfkennis. Mijn ervaring is dat hier het enorme on ontgonnen potentieel ligt, zowel in passie als in productiviteit.
De aansturing van medewerkers en collega’s zit in een soort paradox van Sturing en Ruimte. Echt doorleefde kernwaarden zijn hier voor mij het kompas om in beleid en gedrag tot een winnend team te komen. Een gedrag wat de klant her- en erkent en hem tot een loyale klant zal bevorderen.

Het Nieuwe Werken is oud. We hebben het in de kern over een organisatie ontwikkeling die alleen zal slagen als we het aandurven alles tegen het licht te houden en ter discussie te stellen. Meer van het zelfde leidt tot steeds mindere toegevoegde waarde. Het vraagt om een Nieuwe Kijk op Werken. Met durf, eenvoud en lol!

, , , , , ,

1 reactie

Drie manieren waarop de Formatie is gebaat bij Het Nieuwe Werken

De formatie van een nieuwe regering passeert binnenkort de 100 dagen grens. Los van politieke voorkeur komen er twee vragen komen bij mij boven:

1) Welke invloed heeft Het Nieuwe Werken (verder HNW) tot nu toe op de formatie gehad?

2) En belangrijker; Hoe kan de kern van HNW de komende periode van de formatie positief beïnvloeden?

Laten we, om spraakverwarring te voorkomen, HNW definiëren als: het centraal stellen van de mens met de overtuiging dat dit de mens en het resultaat ten goede komt. Hierbij spelen het slim gebruik maken en inzetten van Huisvesting, Technologie en organisatie een ondersteunende rol.

HNW kan in mijn overtuiging voor een doorbraak zorgen, ook in Den Haag.


Vraag 1: Welke invloed heeft Het Nieuwe Werken tot nu toe op de formatie gehad?

Ik heb de indruk dat de zichtbare invloed nul of zeer beperkt is geweest. Meest memorabel is de oproep van FNV Zelfstandigen om een staatssecretatis ‘Nieuwe Werken’. In de oproep stelt FNV Zelfstandigen: ‘De nieuwe arbeidsmarkt is onafhankelijk, flexibel en de motor achter de nieuwe economie. Het wordt tijd dat de overheid deze nieuwe manier van werken in haar armen sluit en integreert met het overheidsbeleid. Een staatssecretaris ‘Nieuw Werken’ kan het overheidsbeleid in lijn brengen met de dynamiek die er op de arbeidsmarkt is en de valkuil van oude verhoudingen en patstellingen vermijden.’

Los van de formatie vind ik het goed nieuws dat de werknemersbonden de mogelijkheden die HNW biedt in zien en onderstrepen. Het wordt als kans gezien ipv, tot nog niet lang geleden, een bedreiging.

Maar terug naar de vraag: Mij verwondert het dat er op zijn best een zeer beperkte invloed van HNW gedurende en op het formatieproces lijkt te zijn geweest. Dit terwijl het laatste deel van de laatste zin van de FNV oproep precies de vingers op de zere plek legt: ‘de valkuil van oude verhoudingen en patstellingen vermijden’.

Tot nu toe lijkt terug te worden gegrepen op de vaste patronen en wordt de mens niet centraal gezet. Noch in persoon van de onderhandelaars, noch in persoon van de burger. Doen zoals we het de gehele 20-ste eeuw hebben gedaan is het adagium. Er wordt gecontinueerd ipv gebroken met het bestaande, met behoud van hetgeen dat werkt. Qua huisvesting staat het Binnenhof centraal; een voor de onderhandelaars weinig inspirerende omgeving en met dito kamers. Van de inzet van technologie wordt zeer beperkt gebruik gemaakt. Bijvoorbeeld bij het peilen van de achterban van een partij is een organiseren van een spoed congres waar de leden fysiek samen komen de voorgestelde manier. En qua manier van Organiseren spreken de keuzes op het vlak van huisvesting en technologie boekdelen. De mens staat hier verre van centraal, de gebaande paden worden afgelopen en het wiel blijft in het ingesleten karrenspoor.

Kortom: Een compliment voor FNV Zelfstandigen en het is mijn indruk dat het daarbij blijft wat betreft HNW.

Nu de belangrijkste vraag.
Vraag 2: Hoe kan de kern van HNW de komende periode van de formatie positief beïnvloeden?

Het proces en daarmee het resultaat in de huidige Haagse formatie laat zich omschrijven als: “If you do what you always did, you get what you always got.”. Dit terwijl, net als op het vlak van de manier van werken in bedrijfsleven en bij de overheid, de verhoudingen zijn veranderd en er doorbraken nodig zijn. Alle Nederlanders willen dat de komende regering ons land een stap laat maken richting klaar zijn voor de toekomst. Dit vergt doorbraken in onder andere de zorg, de huizenmarkt en de integratie. Hierbij drie manieren hoe de kern van Het Nieuwe Werken de komende periode van de formatie positief kan beïnvloeden:

1) Huisvesting: Zet de mens centraal en verbind in een omgeving die hiertoe inspireert
Kies voor een omgeving die de verschillende type gesprekken en fases in de onderhandelingen echt ondersteunt. Herman Wijffels realiseerde zich ruim 4 jaar geleden al dat als je echt doorbraken wilt realiseren dat een andere omgeving vereist dan de dagdagelijkse. Een koetshuis in Beesterzwaag en elkaar in verschillende settings treffen bracht drie partijen destijds bij elkaar. Als mens ontmoet je elkaar niet aan een ronde tafel op het statige Binnenhof. Dit doe je wel in een omgeving met een fijn zittende bank, op een barkruk en met een vrijetijdskleding aan. Of, extremer, ga met elkaar op wandel- of zeiltocht. Wees op elkaar aangewezen in een natuurlijke omgeving. Hier verwijs ik graag naar het derde punt van deze blog.

2) Technologie: Maak gebruik van technologie bij het peilen van de achterban
Laat de politieke partijen niet alleen achteraf via een congres op de bekende locaties met de leden ‘van gedachten wisselen’. Gebruik de mogelijkheden die technologie biedt om de leden te betrekken en de verbinding in de partij te vergroten. De laatste weken was er onduidelijkheid over de opstelling van de CDA leden, waarom niet via een tijd- en plaatsonafhankelijke wijze, een online enquête, de mening van de achterban peilen?

3) Organisatie/ Cultuur: Werken vanuit vertrouwen met sturing en ruimte
Op het vlak van organisatie en cultuur raad ik de partijen en de formateur aan om te werken vanuit vertrouwen met sturing ẻn ruimte. Het start en het eindigt allemaal met de mens en in dit specifieke geval de Nederlandse burgers. Wat ik met name mis; waar zit respect voor elkaar; staat de klant (de burger) wel echt centraal of is het eigen belang van achterban leidend?
De formateur dient dit proces te sturen en tevens voor maximale ruimte te zorgen voor alle betrokkenen. Een uitdagende taak, die alleen kan slagen als de formateur en de aanwezige onderhandelaars er in slagen te werken vanuit onderling vertrouwen. Vertrouwen in zichzelf, in de steun van hun achterban en in elkaar.

Ik kan het niet vaak genoeg herhalen: zet de mens centraal. Het is de mens die zorgt voor de doorbraken ondersteund door Huisvesting, Technologie en Organisatie. Dat schept de mogelijkheid en vergroot de kans dat er over de eigen schaduw heen gesprongen gaat worden en dat visie en leiderschap worden getoond.

Op een succesvol vervolg van de formatie, die binnen 125 dagen is afgerond!

, , , ,

1 reactie

Nextrapoleren helpt

Het is alweer bijna 2 jaar geleden dat de val van Lehman Brothers de economische crises inluidde. Een grote schok, onze traditionele zekerheden staan op variabel. Opmerkelijk hoe de reacties in die begin periode verschilden; rust bewaren versus het appelleren aan een diepgaand zelf- onderzoek.

Elke sector kent zijn eigen dynamiek. Bijna allemaal hebben ze de afgelopen 2 jaar de kosten sterk gereduceerd, maar de kaasschaaf is nu wel dicht op het bot gekomen. De mens, medewerker en klant, zijn we in het laatste decenium van groei en schaalvergroting teveel uit het oog verloren.

Groei, innovatie, trots en flair zijn weer noodzakelijk om in een wereldwijde markt te kunnen winnen. Na bijna 2 jaar zijn we allemaal aan de beurt gekomen en staan we voor de vraag :

” Hoe nu verder?”

Als partner van Boer & Croon NeXtrategy heb ik de mogelijkheid om met vele beslissers in diverse sectoren open en intensief te spreken. Welke lijn volgen we om op de korte en de lange termijn succesvol te zijn? Shareholder en Stakeholder verschuivingen staan op de agenda. We worden teruggeworpen op de vraag wat onze reden van bestaan is. Klanten, medewerkers en toezichthouders vragen transparantie en duurzaam succes. Globalisering en informatisering versterken elkaar en maken dat sterke merken binnen enkele dagen kwetsbaar zijn. BP heeft een zeer solide balans en exploitatie. De reservering van $ 20 Miljard is op zich geen probleem, maar het gedeukte imago kon voor toezichthouders en klanten weleens de druppel zijn om rigoureuze maatregelen te nemen.

Hoe gaat Nederland winnen? We hebben sterke producten en diensten. Neerlands trots in de scheepvaart kan de kuststrook van de VS bijvoorbeeld uitstekend helpen en zichtbaar ons imago versterken.

Hoe en in welk tempo zal het kabinet geformeerd worden? Belangrijke dossiers liggen voor ons. Denk eens aan de vraag hoe de zorg georganiseerd en gefinancierd moet worden. Hoe gaat gemeenteland haar toenemende verantwoordelijkheden ten aanzien van bv de WMO waarmaken?
Hoe spelen de Care en Cure instellingen hierop in? Gaan ze bezuinigen om een sluitende begroting te krijgen die past bij de AWBZ financiering of gaan ze investeren in de kansen die ontstaan doordat de private markt steeds meer hun domein wordt? Investeren betekent steeds meer samenwerken met bedrijven waar je nog nooit mee hebt samengewerkt. Nieuwe competenties en vaardigheden moeten we ontwikkelen.

Welke keuzes maken we?
Welke missie, visie en kernwaarden zijn DE basis om antwoorden te zoeken?
Hoe zorgen we ervoor dat de klant centraal staat en loyaal wordt? Hoe zorgen we ervoor dat de medewerker echt betrokken is en met passie werkt?

Successen uit het verleden tellen niet meer. Extrapoleren is verleidelijk, maar misleidend. Deze tijd biedt ons kansen om dood hout te kappen en nieuwe stappen te zetten.

Niet extrapoleren, maar NeXtrapoleren, maar die zin zal u niet verbazen uit de mond van een partner van Boer & Croon NeXtrategy

, , , ,

3 reacties

Het lot van de sinaasappel

Altijd en overal werken. Klinkt aantrekkelijk. Tenzij we het te letterlijk nemen.

Ik las in de Happinez kalender het volgende stukje:

“Sommige zaken zijn niet te multitasken. Zoals het eten van een sinaasappel. Dat vereist volledige concentratie en het gebruik van beide handen. En die worden dan ook nog zo kleverig dat je het wel uit je hoofd laat om tijdens het proces je laptop en mobieltje aan te raken.

En dat is de tragiek van de sinaasappel. De consumptie ervan in Groot-Brittannië daalde vorig jaar met 2%. De consument vindt het schillen en eten van de vrucht te ingewikkeld en tijdrovend, zegt het vaktijdschrift Grocer Magazine. Handzaam of pelbaar citrusfruit zoals de mandarijn wordt juist populairder. Met smaak heeft de neergang dus niets te maken. Wel met tijd. Want de moderne lunchpauze duurt nog slechts vijftien minuten, en daarin is geen plaats voor dat mooie, trage ritueel met schilmes, schotel en servetje.

Dat maakt de sinaasappel tot een symbool van de onthaasting. En het schillen ervan een stil protest tegen het moordende tempo van het moderne leven.”

Altijd en overal werken. De kalendertekst geeft me te denken. Hebben we, na invoering van Het Nieuwe Werken, nu meer óf juist minder tijd en plaats voor het samen schillen en nuttigen van een sinaasappel?

, , ,

1 reactie

Waarschuwing: Het Nieuwe Werken

Een dagje “Nieuwe Werken” – maar werkt het ook?

Het is woensdag. Om 9.30uur stap ik in de trein naar Zoetermeer; tot die tijd bij de kinderen geweest zodat mijn vrouw de dag kon beginnen met een rondje hardlopen. In de trein werk ik aan een draaiboek voor een workshop, volgende week. Ik check nog even mijn emails via de HTC – een try-out toestel voor Boer & Croon, als mogelijke vervanging voor de Blackberry.

In Zoetermeer een gesprek met een relatie over managementperikelen; we werken een idee uit voor een 2-daagse leiderschapsretraite. Daarna een sprintje om net op tijd in de trein naar Utrecht te springen – een gloednieuwe Sprinter, prima! Via de email onderhandelen met een klant over de inzet van een medewerker; we komen er uit.  Vervolgstappen per telefoon doorgesproken. Daarna verder werken aan het draaiboek voor de workshop. Inloggen met de laptop via de UMTS-kaart op ons netwerk – de wifi-router functie van de HTC weigert dienst. (Je moet niet teveel tijd besteden aan dit soort geklooi onderweg!) Terwijl de trein het station inrijdt, stuur ik het conceptdraaiboek op naar de workshoporganisatoren. Laptop dichtklappen en nog net op tijd de trein uit…

Op het station ontmoeting met de projectleider van de klant, over de workshop waaraan ik net had gewerkt. Het treinreizen heeft als groot voordeel dat je onderweg je volgende meeting goed kunt voorbereiden. We strijken neer bij “de Tijd” in de stationshal – een café dat helemaal niet bij de tijd is. Het zit er stamp vol met nieuwe-werkers. Er zijn echter mooie “cabines” vrij waar je perfect zou kunnen lunchen én werken. Maar daar hangt een dikke ijzeren ketting voor.  De serveerster: “als jullie van plan zijn daar te gaan werken, dan is dat verboden”!  Haar checkvragen zijn o.a.: “gaan jullie een laptop gebruiken?” Een discussie over de verschillen tussen “een gesprek”versus “werk”, leidt niet tot het weghalen van de kettingen. Kennelijk is de vraag naar flexibele werkplekken groter dan de beschikbaarheid ervan op publieke locaties zoals deze. Gemiste kans!  En het meergranenbroodje met pikante kaas veel ook nog tegen – hier kom ik niet snel meer terug… 

Tijdens het gesprek toch steeds de klok in de gaten houden – de vervolgafspraak is weer in Amsterdam. Net op tijd (hoe vaak gebeurt me dit op een dag?) in de trein gesprongen – en helaas niet de goede… Via een omweg met de metro alsnog op het juiste adres in Amsterdam beland – ik had gelukkig wat speling. Onderweg, nu toch enigszins gehaast, nog wat emailtjes eruit. Met één ervan stuur ik de verkeerde bijlage mee. Mmmm… 

Eenmaal thuisgekomen ’s avonds nog wat puntjes op de “i” gezet – en alle electrische apparaten aan de oplader gelegd: de telefoon en laptop halen steeds nèt het einde van een mobiele werkdag… Ik ben moe, het was een intensieve dag.

 ~~~

Deze dag zet me aan het denken. Hoeveel “productiviteit” kan een mens verdragen? Enkele vergaderingen op verschillende plaatsen is geen punt. Reizen met het OV is ook geen punt, mits je voldoende tijd inruimt. Maar het volproppen van de resttijd en reistijd met mobiel werken (emailtjes, telefoontjes, werken aan documenten, enzovoort) trekken een aanzienlijke wissel op je concentratie en op je energiebalans. Hard werken vergt immers ook gericht ontspannen – even niets doen, even muziek luisteren, even naar buiten kijken.

Het was vandaag niet helemaal in balans. Het Nieuwe Werken: Geniet met Mate.

, , ,

Nog geen reacties

de klant centraal

Als je 3 keer nieuw zegt wordt het oud. Het Nieuwe Werken blijft voor mij voorlopig nog wel een kapstok waaraan ik visie en overtuiging wil ophangen. Dat we tijd en plaatsonafhankelijk willen en kunnen werken is helder, maar wel weerbarstig in de uitvoering. Dat we management en leiderschap met elkaar in een balans willen brengen is voor ons een passie en noodzakelijke voorwaarde. We zien in de markt al mooie voorbeelden van meer output gerichte sturing, hoewel het meten van de productiviteit nog lastig is.

Wat ik zelden tegenkom is de relatie tussen het nieuwe werken en de positie van de klant in ons denken en handelen. Wat ik wel veel tegenkom, is intern gerichte sturing en processen.

Vanmorgen sprak ik met een MT met als onderwerp sturing, processen en systemen. De projectenportfolio puilt uit met tientallen verbetervoorstellen. Het jaarbudget zal al in juni uitgeput zijn. De verandercapaciteit (wat meestal in alle projecten telkens dezelfde toppers in de organisatie zijn) wordt (te) zwaar belast.

Is niet essentieel, en daarom voor mij een belangrijk onderdeel van een Nieuwe Manier van Werken, dat we ons telkens afvragen,
“welk voordeel heeft de klant? ” Immers de bestaansreden van een bedrijf is een tevreden, loyale klant en daar mag u ook burger voor lezen. Ik ben ervan overtuigd dat vele projecten kunnen stoppen omdat ze niet echt bijdragen aan een verbeterde klantrelatie. Dit brengt rust en ruimte in een overspannen organisatie.

Ik ben er ook van overtuigd dat we vele vergader uren winnen als we ons afvragen of we moeten vergaderen en of we met zovele tegelijk moeten vergaderen.
Ik schat dat we 30 % vergadertijd kunnen winnen,
hoeveel tijd speelt u dan vrij in uw 60 – urige werkweek?

Om de cirkel weer rond te maken. Loyale klanten blijven alleen loyaal als ze in elk contact met de organisatie zich echt geholpen voelen. Echt begrepen voelen door medewerkers die luisteren en handelen. Door trotse medewerkers. En ja, dat verstaan we allemaal onder Het Nieuwe Werken ; toch?

, , , , , , , ,

Nog geen reacties

Verbinding

Afgelopen vrijdag mocht ik weer een facilitators training volgen van de Foundation for Natural Leadership (zie www.naturalleadership.eu) . Een stichting waaraan ik echt met passie en ambitie wil werken. We zijn enkele jaren geleden met 1 leadership trail begonnen. Inmiddels zijn meerdere gebieden toegankelijk, worden local guides opgeleid en was het aantal deelnemers aan de facilitators training ruim 20 mannen en vrouwen. Een olievlek werking die we niet voor mogelijk hielden in 2001.

Bij de start van de training hebben we nog eens stilgestaan bij het doel van de stichting. Voor mij ligt deze bij De Verbinding.:
1. Tussen mensen
2. Tussen mensen en de natuur
3. Met onze diepste bronnen van creativiteit
4. Met ons bewustzijn van en verantwoordelijkheid voor de planeet waarop wij leven

Ambitie en een diepgaande behoefte zou je kunnen zeggen. De ambitie om privé en zakelijk ook die verbinding te leggen is groot. Bij de start van Boer & Croon NeXtrategy hebben we als pay off ook “voor de verbinding” gekozen.

Deze week constateerden deelnemers aan 1 van onze werksessies dat ze eigenlijk nog nooit zo met elkaar gesproken hadden.

Herkent u ook dat je soms niet eens weer wat je collega bezighoudt. Of wat zijn/ haar doelstellingen en hoe deze bereikt kunnen worden. Als we dat samen kunnen delen, wordt het leven wel een stuk simpeler.

, , , , , ,

Nog geen reacties