Een dagje “Nieuwe Werken” – maar werkt het ook?

Het is woensdag. Om 9.30uur stap ik in de trein naar Zoetermeer; tot die tijd bij de kinderen geweest zodat mijn vrouw de dag kon beginnen met een rondje hardlopen. In de trein werk ik aan een draaiboek voor een workshop, volgende week. Ik check nog even mijn emails via de HTC – een try-out toestel voor Boer & Croon, als mogelijke vervanging voor de Blackberry.

In Zoetermeer een gesprek met een relatie over managementperikelen; we werken een idee uit voor een 2-daagse leiderschapsretraite. Daarna een sprintje om net op tijd in de trein naar Utrecht te springen – een gloednieuwe Sprinter, prima! Via de email onderhandelen met een klant over de inzet van een medewerker; we komen er uit.  Vervolgstappen per telefoon doorgesproken. Daarna verder werken aan het draaiboek voor de workshop. Inloggen met de laptop via de UMTS-kaart op ons netwerk – de wifi-router functie van de HTC weigert dienst. (Je moet niet teveel tijd besteden aan dit soort geklooi onderweg!) Terwijl de trein het station inrijdt, stuur ik het conceptdraaiboek op naar de workshoporganisatoren. Laptop dichtklappen en nog net op tijd de trein uit…

Op het station ontmoeting met de projectleider van de klant, over de workshop waaraan ik net had gewerkt. Het treinreizen heeft als groot voordeel dat je onderweg je volgende meeting goed kunt voorbereiden. We strijken neer bij “de Tijd” in de stationshal – een café dat helemaal niet bij de tijd is. Het zit er stamp vol met nieuwe-werkers. Er zijn echter mooie “cabines” vrij waar je perfect zou kunnen lunchen én werken. Maar daar hangt een dikke ijzeren ketting voor.  De serveerster: “als jullie van plan zijn daar te gaan werken, dan is dat verboden”!  Haar checkvragen zijn o.a.: “gaan jullie een laptop gebruiken?” Een discussie over de verschillen tussen “een gesprek”versus “werk”, leidt niet tot het weghalen van de kettingen. Kennelijk is de vraag naar flexibele werkplekken groter dan de beschikbaarheid ervan op publieke locaties zoals deze. Gemiste kans!  En het meergranenbroodje met pikante kaas veel ook nog tegen – hier kom ik niet snel meer terug… 

Tijdens het gesprek toch steeds de klok in de gaten houden – de vervolgafspraak is weer in Amsterdam. Net op tijd (hoe vaak gebeurt me dit op een dag?) in de trein gesprongen – en helaas niet de goede… Via een omweg met de metro alsnog op het juiste adres in Amsterdam beland – ik had gelukkig wat speling. Onderweg, nu toch enigszins gehaast, nog wat emailtjes eruit. Met één ervan stuur ik de verkeerde bijlage mee. Mmmm… 

Eenmaal thuisgekomen ’s avonds nog wat puntjes op de “i” gezet – en alle electrische apparaten aan de oplader gelegd: de telefoon en laptop halen steeds nèt het einde van een mobiele werkdag… Ik ben moe, het was een intensieve dag.

 ~~~

Deze dag zet me aan het denken. Hoeveel “productiviteit” kan een mens verdragen? Enkele vergaderingen op verschillende plaatsen is geen punt. Reizen met het OV is ook geen punt, mits je voldoende tijd inruimt. Maar het volproppen van de resttijd en reistijd met mobiel werken (emailtjes, telefoontjes, werken aan documenten, enzovoort) trekken een aanzienlijke wissel op je concentratie en op je energiebalans. Hard werken vergt immers ook gericht ontspannen – even niets doen, even muziek luisteren, even naar buiten kijken.

Het was vandaag niet helemaal in balans. Het Nieuwe Werken: Geniet met Mate.