Berichten met label Boer & Croon Nextrategy
Nextrapoleren helpt
Geplaatst door Aart in Het Nieuwe Werken, Leiderschap op 26 juli 2010
Het is alweer bijna 2 jaar geleden dat de val van Lehman Brothers de economische crises inluidde. Een grote schok, onze traditionele zekerheden staan op variabel. Opmerkelijk hoe de reacties in die begin periode verschilden; rust bewaren versus het appelleren aan een diepgaand zelf- onderzoek.
Elke sector kent zijn eigen dynamiek. Bijna allemaal hebben ze de afgelopen 2 jaar de kosten sterk gereduceerd, maar de kaasschaaf is nu wel dicht op het bot gekomen. De mens, medewerker en klant, zijn we in het laatste decenium van groei en schaalvergroting teveel uit het oog verloren.
Groei, innovatie, trots en flair zijn weer noodzakelijk om in een wereldwijde markt te kunnen winnen. Na bijna 2 jaar zijn we allemaal aan de beurt gekomen en staan we voor de vraag :
” Hoe nu verder?”
Als partner van Boer & Croon NeXtrategy heb ik de mogelijkheid om met vele beslissers in diverse sectoren open en intensief te spreken. Welke lijn volgen we om op de korte en de lange termijn succesvol te zijn? Shareholder en Stakeholder verschuivingen staan op de agenda. We worden teruggeworpen op de vraag wat onze reden van bestaan is. Klanten, medewerkers en toezichthouders vragen transparantie en duurzaam succes. Globalisering en informatisering versterken elkaar en maken dat sterke merken binnen enkele dagen kwetsbaar zijn. BP heeft een zeer solide balans en exploitatie. De reservering van $ 20 Miljard is op zich geen probleem, maar het gedeukte imago kon voor toezichthouders en klanten weleens de druppel zijn om rigoureuze maatregelen te nemen.
Hoe gaat Nederland winnen? We hebben sterke producten en diensten. Neerlands trots in de scheepvaart kan de kuststrook van de VS bijvoorbeeld uitstekend helpen en zichtbaar ons imago versterken.
Hoe en in welk tempo zal het kabinet geformeerd worden? Belangrijke dossiers liggen voor ons. Denk eens aan de vraag hoe de zorg georganiseerd en gefinancierd moet worden. Hoe gaat gemeenteland haar toenemende verantwoordelijkheden ten aanzien van bv de WMO waarmaken?
Hoe spelen de Care en Cure instellingen hierop in? Gaan ze bezuinigen om een sluitende begroting te krijgen die past bij de AWBZ financiering of gaan ze investeren in de kansen die ontstaan doordat de private markt steeds meer hun domein wordt? Investeren betekent steeds meer samenwerken met bedrijven waar je nog nooit mee hebt samengewerkt. Nieuwe competenties en vaardigheden moeten we ontwikkelen.
Welke keuzes maken we?
Welke missie, visie en kernwaarden zijn DE basis om antwoorden te zoeken?
Hoe zorgen we ervoor dat de klant centraal staat en loyaal wordt? Hoe zorgen we ervoor dat de medewerker echt betrokken is en met passie werkt?
Successen uit het verleden tellen niet meer. Extrapoleren is verleidelijk, maar misleidend. Deze tijd biedt ons kansen om dood hout te kappen en nieuwe stappen te zetten.
Niet extrapoleren, maar NeXtrapoleren, maar die zin zal u niet verbazen uit de mond van een partner van Boer & Croon NeXtrategy
Het lot van de sinaasappel
Geplaatst door Peter in Het Nieuwe Werken op 5 mei 2010
Altijd en overal werken. Klinkt aantrekkelijk. Tenzij we het te letterlijk nemen.
Ik las in de Happinez kalender het volgende stukje:
“Sommige zaken zijn niet te multitasken. Zoals het eten van een sinaasappel. Dat vereist volledige concentratie en het gebruik van beide handen. En die worden dan ook nog zo kleverig dat je het wel uit je hoofd laat om tijdens het proces je laptop en mobieltje aan te raken.
En dat is de tragiek van de sinaasappel. De consumptie ervan in Groot-Brittannië daalde vorig jaar met 2%. De consument vindt het schillen en eten van de vrucht te ingewikkeld en tijdrovend, zegt het vaktijdschrift Grocer Magazine. Handzaam of pelbaar citrusfruit zoals de mandarijn wordt juist populairder. Met smaak heeft de neergang dus niets te maken. Wel met tijd. Want de moderne lunchpauze duurt nog slechts vijftien minuten, en daarin is geen plaats voor dat mooie, trage ritueel met schilmes, schotel en servetje.
Dat maakt de sinaasappel tot een symbool van de onthaasting. En het schillen ervan een stil protest tegen het moordende tempo van het moderne leven.”
Altijd en overal werken. De kalendertekst geeft me te denken. Hebben we, na invoering van Het Nieuwe Werken, nu meer óf juist minder tijd en plaats voor het samen schillen en nuttigen van een sinaasappel?
Waarschuwing: Het Nieuwe Werken
Geplaatst door Peter in Het Nieuwe Werken, Leiderschap op 30 maart 2010
Een dagje “Nieuwe Werken” – maar werkt het ook?
Het is woensdag. Om 9.30uur stap ik in de trein naar Zoetermeer; tot die tijd bij de kinderen geweest zodat mijn vrouw de dag kon beginnen met een rondje hardlopen. In de trein werk ik aan een draaiboek voor een workshop, volgende week. Ik check nog even mijn emails via de HTC – een try-out toestel voor Boer & Croon, als mogelijke vervanging voor de Blackberry.
In Zoetermeer een gesprek met een relatie over managementperikelen; we werken een idee uit voor een 2-daagse leiderschapsretraite. Daarna een sprintje om net op tijd in de trein naar Utrecht te springen – een gloednieuwe Sprinter, prima! Via de email onderhandelen met een klant over de inzet van een medewerker; we komen er uit. Vervolgstappen per telefoon doorgesproken. Daarna verder werken aan het draaiboek voor de workshop. Inloggen met de laptop via de UMTS-kaart op ons netwerk – de wifi-router functie van de HTC weigert dienst. (Je moet niet teveel tijd besteden aan dit soort geklooi onderweg!) Terwijl de trein het station inrijdt, stuur ik het conceptdraaiboek op naar de workshoporganisatoren. Laptop dichtklappen en nog net op tijd de trein uit…
Op het station ontmoeting met de projectleider van de klant, over de workshop waaraan ik net had gewerkt. Het treinreizen heeft als groot voordeel dat je onderweg je volgende meeting goed kunt voorbereiden. We strijken neer bij “de Tijd” in de stationshal – een café dat helemaal niet bij de tijd is. Het zit er stamp vol met nieuwe-werkers. Er zijn echter mooie “cabines” vrij waar je perfect zou kunnen lunchen én werken. Maar daar hangt een dikke ijzeren ketting voor. De serveerster: “als jullie van plan zijn daar te gaan werken, dan is dat verboden”! Haar checkvragen zijn o.a.: “gaan jullie een laptop gebruiken?” Een discussie over de verschillen tussen “een gesprek”versus “werk”, leidt niet tot het weghalen van de kettingen. Kennelijk is de vraag naar flexibele werkplekken groter dan de beschikbaarheid ervan op publieke locaties zoals deze. Gemiste kans! En het meergranenbroodje met pikante kaas veel ook nog tegen – hier kom ik niet snel meer terug…
Tijdens het gesprek toch steeds de klok in de gaten houden – de vervolgafspraak is weer in Amsterdam. Net op tijd (hoe vaak gebeurt me dit op een dag?) in de trein gesprongen – en helaas niet de goede… Via een omweg met de metro alsnog op het juiste adres in Amsterdam beland – ik had gelukkig wat speling. Onderweg, nu toch enigszins gehaast, nog wat emailtjes eruit. Met één ervan stuur ik de verkeerde bijlage mee. Mmmm…
Eenmaal thuisgekomen ’s avonds nog wat puntjes op de “i” gezet – en alle electrische apparaten aan de oplader gelegd: de telefoon en laptop halen steeds nèt het einde van een mobiele werkdag… Ik ben moe, het was een intensieve dag.
~~~
Deze dag zet me aan het denken. Hoeveel “productiviteit” kan een mens verdragen? Enkele vergaderingen op verschillende plaatsen is geen punt. Reizen met het OV is ook geen punt, mits je voldoende tijd inruimt. Maar het volproppen van de resttijd en reistijd met mobiel werken (emailtjes, telefoontjes, werken aan documenten, enzovoort) trekken een aanzienlijke wissel op je concentratie en op je energiebalans. Hard werken vergt immers ook gericht ontspannen – even niets doen, even muziek luisteren, even naar buiten kijken.
Het was vandaag niet helemaal in balans. Het Nieuwe Werken: Geniet met Mate.
de klant centraal
Geplaatst door Aart in Het Nieuwe Werken op 16 maart 2010
Als je 3 keer nieuw zegt wordt het oud. Het Nieuwe Werken blijft voor mij voorlopig nog wel een kapstok waaraan ik visie en overtuiging wil ophangen. Dat we tijd en plaatsonafhankelijk willen en kunnen werken is helder, maar wel weerbarstig in de uitvoering. Dat we management en leiderschap met elkaar in een balans willen brengen is voor ons een passie en noodzakelijke voorwaarde. We zien in de markt al mooie voorbeelden van meer output gerichte sturing, hoewel het meten van de productiviteit nog lastig is.
Wat ik zelden tegenkom is de relatie tussen het nieuwe werken en de positie van de klant in ons denken en handelen. Wat ik wel veel tegenkom, is intern gerichte sturing en processen.
Vanmorgen sprak ik met een MT met als onderwerp sturing, processen en systemen. De projectenportfolio puilt uit met tientallen verbetervoorstellen. Het jaarbudget zal al in juni uitgeput zijn. De verandercapaciteit (wat meestal in alle projecten telkens dezelfde toppers in de organisatie zijn) wordt (te) zwaar belast.
Is niet essentieel, en daarom voor mij een belangrijk onderdeel van een Nieuwe Manier van Werken, dat we ons telkens afvragen,
“welk voordeel heeft de klant? ” Immers de bestaansreden van een bedrijf is een tevreden, loyale klant en daar mag u ook burger voor lezen. Ik ben ervan overtuigd dat vele projecten kunnen stoppen omdat ze niet echt bijdragen aan een verbeterde klantrelatie. Dit brengt rust en ruimte in een overspannen organisatie.
Ik ben er ook van overtuigd dat we vele vergader uren winnen als we ons afvragen of we moeten vergaderen en of we met zovele tegelijk moeten vergaderen.
Ik schat dat we 30 % vergadertijd kunnen winnen,
hoeveel tijd speelt u dan vrij in uw 60 – urige werkweek?
Om de cirkel weer rond te maken. Loyale klanten blijven alleen loyaal als ze in elk contact met de organisatie zich echt geholpen voelen. Echt begrepen voelen door medewerkers die luisteren en handelen. Door trotse medewerkers. En ja, dat verstaan we allemaal onder Het Nieuwe Werken ; toch?
Verbinding
Geplaatst door Aart in Het Nieuwe Werken, Leiderschap op 3 februari 2010
Afgelopen vrijdag mocht ik weer een facilitators training volgen van de Foundation for Natural Leadership (zie www.naturalleadership.eu) . Een stichting waaraan ik echt met passie en ambitie wil werken. We zijn enkele jaren geleden met 1 leadership trail begonnen. Inmiddels zijn meerdere gebieden toegankelijk, worden local guides opgeleid en was het aantal deelnemers aan de facilitators training ruim 20 mannen en vrouwen. Een olievlek werking die we niet voor mogelijk hielden in 2001.
Bij de start van de training hebben we nog eens stilgestaan bij het doel van de stichting. Voor mij ligt deze bij De Verbinding.:
1. Tussen mensen
2. Tussen mensen en de natuur
3. Met onze diepste bronnen van creativiteit
4. Met ons bewustzijn van en verantwoordelijkheid voor de planeet waarop wij leven
Ambitie en een diepgaande behoefte zou je kunnen zeggen. De ambitie om privé en zakelijk ook die verbinding te leggen is groot. Bij de start van Boer & Croon NeXtrategy hebben we als pay off ook “voor de verbinding” gekozen.
Deze week constateerden deelnemers aan 1 van onze werksessies dat ze eigenlijk nog nooit zo met elkaar gesproken hadden.
Herkent u ook dat je soms niet eens weer wat je collega bezighoudt. Of wat zijn/ haar doelstellingen en hoe deze bereikt kunnen worden. Als we dat samen kunnen delen, wordt het leven wel een stuk simpeler.
Regels maken vlegels
Geplaatst door Peter in Het Nieuwe Werken, Leiderschap op 19 januari 2010
In een gesprek met een klant verzucht deze: “waarom vraagt iedereen om alles voor toestemming, in plaats van gewoon iets te doen en later om vergiffenis te vragen?” Hij geeft ook zelf het antwoord: “omdat mensen bang zijn om fouten te maken”.
Die angst om fouten te maken heeft een interessante bijwerking. Stel dat in het call center een incident optreedt, omdat de gemiddelde gespreksduur te lang is. Het call center management zal, om deze “fout” in de toekomst te voorkomen, nieuwe regels introduceren over hoe lang een gesprek mag duren. Het paradoxale effect hiervan is dat de kans dat de medewerkers opnieuw in de “fout” gaan, steeds groter wordt naarmate er meer regels zijn om aan te conformeren. Een bijkomend effect is dat meer regels uitnodigen tot het ontduiken ervan: “regels maken vlegels”. Wie herkent niet de sport van het opzoeken van de marges, en de energie die hierin kan gaan zitten?
Terug naar het directielid, dat zich afvraagt. “Hoe kunnen we met het Nieuwe Werken toewerken naar minder regels, en naar een cultuur met meer eigen initiatief, met anders-dan-anders oplossingen, met meer creativiteit?” We besluiten samen na te denken over hoe het Nieuwe Werken kan bijdragen aan het verminderen van de regelzucht in deze organisatie.
Vraag aan de lezer: leidt invoering van Het Nieuwe Werken tot meer, of juist minder regels? Wie heeft spraakmakende voorbeelden?
Waar staan we?
Geplaatst door Aart in Het Nieuwe Werken op 19 januari 2010
Afgelopen zaterdag werd ik getroffen door de voorpagina van de Volkskrant. Twee berichten sprongen onmiddellijk in het oog. “Haitianen dolen rond en hebben niets meer” en daaronder “Recordbonus voor bankiers VS”. In welke wereld leven we ?
Waar staan wij; waar sta ik?
Ik zie een parallel in mijn werk als ik bedrijven mag helpen hun organisatie meer klantgericht te laten werken. De omslag van product maar klantgericht werken vraagt veel van mensen, processen en systemen.
Waar begin je? Inderdaad met de vraag: Waar sta je als organisatie; zowel in de perceptie van de klanten als met het afvragen waar wil ik staan en wie wil ik zijn.
De klant en de medewerker voelt en weet of je verhaal echt is. Winnende organisaties hebben in mijn optiek enkele zaken goed op orde. De basis van alles wat ze ontwikkelen is geformuleerd in kernwaarden die vertaald zijn naar buiten (in hun positionering, merkbeleid, productbeleid etc) en naar binnen (beleid, sturing en gedrag).
Mijn ervaring met het fraaie rijtje van missie, visie en kernwaarden is echter dat ze keurig ingelijst in de directiekamer hangen en in de la liggen. Veelal goed doordacht, maar niet toegepast. Zonde.
Daar waar ze echt vertaald zijn naar sturing en gedrag, wordt succes geboekt. Vier toepassingsgebieden
1. Als de medewerker weet welke kernwaarden gedefinieerd zijn, dan kan hij bewust kiezen of hij bij die club wil horen en vice versa natuurlijk. (Als je een bedrijf binnenloopt voel je vaak al welke normen en waarden er “geleefd” worden)
2. Als we de kernwaarden vertalen naar onze positionering op meerdere niveaus (merk, product, communicatie) creëren we consistentie. “Zo binnen zo buiten “ klopt dan. Deze stap is enorm. We zien in vele sectoren dat de externe communicatie steeds meer appelleert aan het (herwinnen van ) vertrouwen. Meer dan begrijpelijk en terecht. Dat vereist wel dat bijvoorbeeld onze producten hiermee in overstemming zijn. Kijk eens naar de commercials van enkele financiële instellingen. Herken je hun belofte als je de producten koopt? Noreena Herz heeft begin deze eeuw een sterk boek geschreven “de stille overname” waarin zij voorspelt dat de burger niet meer zijn kiesrecht gebruikt, maar dat hij als consument met zijn Euro’s gaat stemmen. Gaan we van bankier veranderen als we de bonussen buiten proporties vinden of als we ons gepakt voelen doordat we producten gekocht hebben die niet de beloofde rendementen opleveren. Gaan we van energie leverancier veranderen als blijkt dat ze niet zo groen zijn als we vertellen. Waar staan zij? Waar staan wij?
3. Als we de kernwaarden van de organisatie vertalen naar het gedrag van onze medewerkers en dat daadwerkelijk toepassen, dan gaan we van papier naar praktijk. Dan hoeven we niet meer in de lade te kijken, dan doen we het. Ik heb voorbeelden waar we op een call center samen met supervisors en agents hebben vastgesteld wat de gesprekstechniek, de duur van de call, de tone of voice of het oplossend vermogen van de agent in de 1ste en 2e lijn zou moeten zijn als we de kernwaarden als uitgangspunten nemen. Ontzettend praktisch. Zij hebben daarmee zelf bepaald HOE ze willen werken, gebaseerd op het WAT (de kernwaarden) wat gedefinieerd is door het management. Een flinke stap is daarmee gezet in consistentie en draagvlak
4. De klant ervaart een organisatie door contact te hebben. Via commercials (massamediaal) en door direct contact via web, callcenter, brieven etc. Hij oriënteert, kiest en beslist via meerdere kanalen. Hij reist langs de velden van de aanbieders. Herkent hij over alle kanalen een consistente boodschap kwa inhoud en tone of voice. Herkent de klant een consistent beeld in het contact met onze medewerkers of geautomatiseerde kanalen en bij het gebruik van uw en onze producten?
Succesvolle bedrijven zijn naar mijn ervaring consistent in belofte en realisatie. Kernwaarden zijn voor mij het ijkpunt om te bepalen waar we staan en wat willen zijn.
Kluwer congres
Geplaatst door Aart in Geen rubriek, Het Nieuwe Werken op 19 november 2009
Gisteren een mooie dag gehad op het door Kluwer uitstekende georganiseerde congres. Uitverkocht huis; dat maakt duidelijk dat Het Nieuwe Werken hot is,
Zie bijgaande slides voor mijn presentatie. Passie en euro’s blijven ook mijn passie
Vuurlinie
Geplaatst door Peter in Geen rubriek op 18 november 2009
Vorige week hebben we een opdracht geacquireerd om een grote organisatie te begeleiden in de eerste fase van het nieuwe werken: van visievorming tot het ontwikkelen van een investeringsvoorstel voor verbouw danwel nieuwbouw.
In een van de laatste discussies over hoe wij draagvlak gaan creëren onder medewerkers, werd de zorg geuit over de invloed van een parallel lopend “Operational Excellence” project op het nieuwe werken programma. Want de beoogde flexplekken zouden wel eens gezien kunnen worden als het resultaat van de bezuinigingen aan de Opex-kant.
Deze zorg is niet onterecht: als nieuwe werken programma loop je het risico in de vuurlinie van andere, minder positieve trajecten terecht te komen.
Als antwoord op deze uitdaging formuleerde we twee uitgangspunten:
(1) Het Nieuwe Werken moet direct gekoppeld worden aan de strategische doelstellingen van het bedrijf; HNW is geen doel op zich, maar is ondersteunend aan je visie op de markt. Vanuit deze koppeling is zeer concreet te maken, wat de doelstellingen van HNW zijn – en dat helpt om die doelstellingen onderscheidend te maken danwel dienend te laten zijn aan de doelstellingen van andere trajecten. Op deze wijze versterken trajecten elkaar, in plaats van elkaar in de weg te zitten.
(2) In het programmateam, en dus ook in ons team, dient voldoende senioriteit aanwezig te zijn. In een nieuwe werken programma moet je gewoon weten wat het is om aan de management kant van de tafel te zitten, om snel en adequaat te kunnen schakelen als het programma operationeel of strategisch in zwaar weer komt. Het integraal kunnen denken en werken is belangrijk.
Met ons senior team, met persoonlijke lijnmanagement ervaring in grote organisaties, zijn we er klaar voor en hebben we er zin in!
Bakstenen
Geplaatst door Peter in Het Nieuwe Werken op 14 oktober 2009
We voeren momenteel gesprekken met mogelijke partners aan de huisvestingskant, om ons nieuwe werken portfolio nog krachtiger en completer te maken.
Vandaag weer een goed gesprek met één van hen gevoerd, waarin we een case doorspraken die we beiden goed kenden: een klant die nieuwbouw overweegt.
Wat ik vandaag leerde was dat het zinvol is om vroegtijdig de huisvestingsadviseur een eerste assessment te laten doen op de huisvestingsimplicaties van diverse scenarios voor werkplekflexibiliteit. De omvang van de “flexfactor” (= hoeveel mensen per werkplek) heeft grote invloed op de benodigde metrages, en dus op gebouwkeuzes
Dit kan waardevolle informatie opleveren, vroegtijdig in het visieproces, om dit proces snel een groter realiteitsgehalte mee te geven. Met de eerste “harde” berekeningen van flexfactoren, werkplektypen, etc., wordt Het Nieuwe Werken snel heel concreet voor de opdrachtgever, en krijg je sneller helderheid over de richting die moet worden ingeslagen.
Want “het baksteen” heeft toch grote invloed op wat een klant uiteindelijk echt met het nieuwe werken kan en wil doen – als je daar te ver van afdwaalt, raak je de klant kwijt.
De Verbonden Medewerker is een concept van:
RSS
